نگاهی کرد و من را در به در کرد، یقین عاشقم بعدش سفر کرد، شکستی خورد امد تا بماند ولی من رفته بودم او ضرر کرد

تو را به هر چه تو خواهی به دوستی سوگند هر انچه خواهی از من بخواه صبر نخواه که تو ارزوی بلندی و دست من کوتاه

بر حاشیه برگ شقایق بنویسید گل تاب فشار در و دیوار ندارد

اگه تموم زندگیت اتیش گرفت بی خیال خودتو باهاش گرم کن

شیشه نزدیکتر از سنگ ندارد خویشی، هر شکستی که به کسی می رسد از خویشتن است

ایینه شدم اسیر اهت گشتم، سر گشته گیشوی سیاهت گشتم، با این همه جزوه خوانی از چشمانت ،مشروط سه ترمه نگاهت گشتم

قفل سکوتی که بر لبانم می بینی اثر نگاه عاشقانه ایست که قلبمو اسیر خودش کرده

تو چندان بزرگ هستی که می توان به یادت همیشه عاشق ماند

همدم گل گشته ام همبستر خاکم مکن، قطره قطره می چکم از چشمت پاکم نکن

می دونی فرق تو با فرقون چیه؟ فرقون گل می بره تو دل

شاه  نشین چشم من تکیه گاه خیال توست

اشکهای تو همانند دنیا زیباست  پس نباران اشک را که دنیا گلالودش کند

نوشته شده توسط محمد در چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386 | موضوع: